W Polsce nadal sporo ludzi szuka pracy. Pośród tej grupy są także osoby, które skończyły 50 lat. Jakich rad można udzielić osobie po pięćdziesiątce, aby skutecznie udało się jej znaleźć zatrudnienie. Pierwsza zasada brzmi, że nie należy skupiać się na swoim wieku. Jeżeli sami będziemy ciągle myśleć o swoim wieku, że nikt nas nie przyjmie, bo mamy za dużo lat, to pewnie tak się stanie Zwykle bywa tak, że w takiej sytuacji dochodzi do samospełnienia. Kandydat, który właśnie tak myśli, najczęściej mimowolnie może powiedzieć lub napisać coś takiego, co go zdyskwalifikuje. Trzeba się zebrać w sobie i myśleć jedynie o swoich atutach i możliwości ich sprzedania ewentualnemu pracodawcy. Już na samym początku powinniśmy eliminować wszystkie niekorzystne dla nas informacje, które możemy zawrzeć w swoim CV.  Mogą to być informacje sugerujące nasz wiek, jak data urodzenia lub ukończenia szkoły. Również nie warto chwalić się swoim doświadczeniem zawodowym, które sięga nawet kilku lat wstecz. Drugą sprawą, która przysparza osobom w starszym wieku trochę problemów jest zmierzenie się z sytuacją kiedy to osoba przyjmująca do pracy jest o kilka ładnych lat młodsza. Innym błędem jest też przyjmowanie protekcjonalnego tonu rozmowy. Jeżeli szukamy pracy będąc w starszym wieku, to niestety, ale musimy się cały czas dokształcać, trzeba być cały czas na bieżąco z nowościami, śledzić nowe trendy w swoim zawodzie. Pomocne tutaj mogą być różne kursy oferowane przez instytucje.

Bardzo luksusowy statek morski poszukuje pracowników na swój pokład. Statek o nazwie Freedom of the Seas zabiera na swój pokład około 4 tysięcy pasażerów. Obsługiwać ich ma licząca 1360 osób załoga. Na statku znajduje się mnóstwo atrakcji, takich jak na przykład ścianka wspinaczkowa, lodowisko, boisko do koszykówki. Do pracy poszukuje się osób sprzątających, barmanów, sprzedawców, kucharzy, kelnerów, artystów. Widać, ze przekrój stanowisk jest duży. Ubiegać się o pracę na statku mogą osoby, które ukończyły 21 lat. W pierwszej kolejności będą rozpatrywane wnioski młodszych osób, dopiero później pod uwagę będą wzięte osoby, które ukończyły 30 lat. Najkrótszy okres zatrudnienia wynosi pół roku, chociaż okres próbny to 90 dni i jeżeli kandydat się nie sprawdzi to może z nim zostać rozwiązana umowa o pracę. Dobra znajomość języka angielskiego jest jednym z warunków przyjęcia. Wcześniejsze doświadczenie w pracy także będzie czynnikiem wspomagającym przyjęcie. Przed rozpoczęciem pracy kandydata czeka zrobienie szczegółowych badań lekarskich, które musi przejść pozytywnie. Kandydat musi posiadać przez rok ważny paszport, jak również wizę C-1/D. Tygodniowy czas pracy wynosi 70 godzin, a więc trzeba pracować 10 godzin dziennie przez 7 dni w tygodniu. Dopiero po 6 miesiącach pracy można otrzymać 6 dni urlopu. Pensja jest wypłacana przynajmniej 2 razy w miesiącu i jest niska. Jednakże sporą kwotę można zarobić z napiwków.

Ostatnio CBOS wykonał badanie, w którym zapytano się Polaków, a właściwie poruszono temat poszukiwania pracy. Według badanych osób dominowała opinia, że w poszukiwaniu zatrudnienia, obok dobrego wykształcenia, zawodu i doświadczenia liczą się znajomości, układy i powiązania. Taka opinia panuje wśród 60% badanych osób. Niestety jest tak rzeczywiście. Z danych z 2003 roku, wynika, że jedna trzecia pracujących osób, to jest 35% znalazła zatrudnienie dzięki znajomości, jedynie 25% znalazło pracę bez uruchamiania własnych kontaktów, natomiast co piąty zatrudniony otrzymał pracę, przez samodzielne zgłoszenie się do pracodawcy. Najmniej skuteczne są metody poszukiwania przez odpowiadanie na ogłoszenia pracy, czy korzystanie z ofert Urzędu Pracy. Polacy są narodem dość specyficznym jeżeli chodzi o poszukiwanie pracy. Na Zachodzie poprawa sytuacji na rynku pracy mobilizuje osoby bezrobotne do większej aktywności, u nas jest trochę inaczej. My boimy się podejmowania nowych wyzwań, widma bezrobocia, czy stresu związanego z jakąkolwiek zmianą. Czynnikiem motywującym do zmiany pracy, jest przede wszystkim poprawa warunków finansowych.

Niedawno trwały negocjacje pomiędzy Parlamentem Europejskim, a Radą Unii Europejskiej, która działała w imieniu unijnych rządów. Sprawa dotyczyła dyrektywy w sprawie czasu pracy. Do spotkania doszło w poniedziałek po południu. Trwało ono prawie całą noc. Jednak rozmowy nie przyniosły sukcesu. Nie udało się pogodzić stanowisk obu przeciwników. Oznacza to całkowitą klęskę. Dyrektywa była uważana za jeden z najważniejszych elementów reformy unijnego rynku pracy. Miała ona zastąpić istniejące, niedoskonałe przepisy prawa pracy. Obecne przepisy pozwalają pracodawcom na to, żeby 48 godzinny tydzień pracy był przekraczany. Przekroczenie może dochodzić nawet do 65 godzin w tygodniu, jeżeli pracownicy podpiszą tzw. umowę opt-out, co oznacza, że zgadzają się na dłuższy tydzień pracy. Dzisiaj trudno jest sobie wyobrazić pracownika, który nie podpisze takiej umowy. Takie umowy na masową skalę były wykorzystywane w Polsce i Wielkiej Brytanii. Niestety brak nowej dyrektywy oznacza, że nadal będą obowiązywały stare przepisy. Nie jest to również dobre dla Polski, zwłaszcza jeżeli chodzi o sposób liczenia czasu pracy tzw. służb pracy ciągłej. Chodzi tutaj miedzy innymi o lekarzy, czy strażaków.