W naszym społeczeństwie jest grupa osób, która marzy o pracy w służbie cywilnej. Praca ta jest szczególna w swoim rodzaju i nie każda osoba może ją wykonywać z pewnych wzgledów. Służbę cywilną tworzą pracownicy zatrudnieni w różnych organach i instytucjach państwowych. Regulują ją specjalne stworzone dla niej przepisy prawne. Nadrzędny cel jaki jest przypisany pracownikowi to służenie państwu i apolityczność. Urzędnicy służby publicznej najczęściej są zatrudniani w kancelarii premiera, w urzędach ministrów i przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, w urzędach centralnych organów administracji rządowej, w urzędach wojewódzkich. Ofert pracy należy szukać przede wszystkim w Biuletynie Informacji Publicznej. Zamieszczane są w nim na bieżąco oferty pracy oraz wymagania jakie są stawiane przed kandydatami. Każde stanowisko wymaga posiadania innych kwalifikacji. Zgłaszając swoją kandydaturę należy dołączyć szereg potrzebnych dokumentów. Przeważnie oprócz C.V. i listu motywacyjnego należy wysłać również kopię dowodu osobistego, kopię dokumentów potwierdzających wykształcenie, oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych, zaświadczenie lub oświadczenie o niekaralności, zgodę na przetwarzanie danych osobowych oraz inne wymagane dokumenty. Rekrutacja składa się z kilku etapów. Pierwszy etap odbywa się na podstawie przesłanych dokumentów, drugi natomiast jest testem merytorycznym, na którym sprawdza się wiedzę, która dotyczy zagadnienia, którym bedzie zajmował się przyszły pracownik. Sprawdzany jest także poziom znajomości języka obcego. Następny etap to rozmowa kwalifikacyjna i na samym końcu oczekiwanie na decyzję.

Ostatnio CBOS wykonał badanie, w którym zapytano się Polaków, a właściwie poruszono temat poszukiwania pracy. Według badanych osób dominowała opinia, że w poszukiwaniu zatrudnienia, obok dobrego wykształcenia, zawodu i doświadczenia liczą się znajomości, układy i powiązania. Taka opinia panuje wśród 60% badanych osób. Niestety jest tak rzeczywiście. Z danych z 2003 roku, wynika, że jedna trzecia pracujących osób, to jest 35% znalazła zatrudnienie dzięki znajomości, jedynie 25% znalazło pracę bez uruchamiania własnych kontaktów, natomiast co piąty zatrudniony otrzymał pracę, przez samodzielne zgłoszenie się do pracodawcy. Najmniej skuteczne są metody poszukiwania przez odpowiadanie na ogłoszenia pracy, czy korzystanie z ofert Urzędu Pracy. Polacy są narodem dość specyficznym jeżeli chodzi o poszukiwanie pracy. Na Zachodzie poprawa sytuacji na rynku pracy mobilizuje osoby bezrobotne do większej aktywności, u nas jest trochę inaczej. My boimy się podejmowania nowych wyzwań, widma bezrobocia, czy stresu związanego z jakąkolwiek zmianą. Czynnikiem motywującym do zmiany pracy, jest przede wszystkim poprawa warunków finansowych.

Od dawna kobietom było trudniej znaleźć pracę, zawsze były słabiej oceniane od mężczyzn. Taka zależność istnieje nadal. Kobiecie trudniej jest osiągnąć sukces zawodowy, pomimo, że może być lepiej wykształcona niż mężczyzna. Nawet absolwentki MBA zarabiają ok. 60% mniej. Powoli dysproporcje w wykształceniu zaczynają się wyrównywać, choć nie oznacza to, że przekłada się to na awans i zarobki. Liczba kobiet studiujących na MBA wzrasta, ale w dalszym ciągu na stanowiskach kierowniczych w branży finansowej zasiada mniej kobiet niż mężczyzn. Dlaczego tak się dzieje, że po takich samych studiach kobietom jest trudniej, nie potrafią odnieść sukcesu finansowego, który byłby porównywalny z sukcesem mężczyzn? Problemem tym zajęli się naukowcy z USA, poddali badaniom i swoim obserwacjom studentów i absolwentów dwóch najlepszych uczelni amerykańskich. Po skończeniu studiów kobiety i mężczyźni startują z jednakowego pułapu. Dopiero po gdzieś 5 latach zaczynają być widoczne różnice. Powodów jest kilka. Najważniejsze z nich to, między innymi to, że kobiety okazują się być trochę gorszymi studentkami, później w pracy robią więcej przerw w karierze, pracują krócej, kobiety rodzą dzieci. Podobne zależności występują także w Polsce, choć u nas nikt nie przeprowadzał żadnych badań.

Sto czterdzieści cztery osoby zatrudnione w gazecie Rzeczpospolita i Gazety Giełdy Parkiet straci wkrótce prace. Wydawca tych gazet PRESSPUBLICA ogłosił tą decyzję. Obecnie zatrudnia on prawie siedemset osób. Jest to o wiele mniejsza liczba od tej, jaką zapowiedział zarząd w marcu. Wtedy była mowa o dwustu osobach. Jednak po rozmowach ze związkami zawodowymi decyzja została zmieniona. W wyniku porozumienia odchodzący pracownicy otrzymają odprawy a także dodatek do nich w wysokości ośmiu tysięcy złotych. Łączna suma odpraw dla jednej osoby nie może przekroczyć 27,5 tysiąca złotych. Mniejsze pieniądze otrzymają osoby, które były zatrudnione na czas określony. Zarząd prowadził również rozmowy na temat obniżenia płac. W tej kwestii nie osiągnięto porozumienia. Mimo to władze PRESSREPUBLICA zapowiadają, że do nich dojdzie. Obniżki uposażeń mają zostać wprowadzone na okres jednego roku. Pracownicy wyrazili zgodę na obniżkę pensji maksymalnie o dziesięć procent podstawowego wynagrodzenia. Sytuacja na polskim rynku wydawniczym jest bardzo trudna. Drastycznie spadła liczba sprzedawanych gazet.

Zawsze zdarzało się tak, że sporo osób poszukiwało pracy. Taka osoba musi być przygotowana na szereg różnych, dziwnych pytań. Zatem czego może się spodziewać? Niekiedy mogą zdarzyć się tak dziwne pytania, jak na przykład: o czym rozmawia groszek z ananasem, lub z jakim zwierzęciem się Pan utożsamia? Bardzo często osoby rekrutujące sprawdzają u kandydatów na stanowiska odporność na stres, umiejętność odpowiadania na przeróżne pytania itd., itd. Dlatego też żeby nie zostać zaskoczonym i być przygotowanym na przeróżne, nawet najdziwniejsze pytania, dobrze jest wcześniej przygotować się do rozmowy. Często kandydaci odwiedzają różne fora internetowe, ponieważ tam można uzyskać najwięcej informacji. O metodzie rekrutacji na tzw. „zaskok” niewiele się mówi. Oficjalnie te pytania niczemu nie służą i tak naprawdę wcale ich nie powinno być, chociaż niektórzy twierdzą, że mają one na celu sprawdzenie tych cech kandydata, które nie zostały uwidocznione w CV. Jakie cechy kandydata ocenia się podczas rozmowy kwalifikacyjnej? Przede wszystkim będzie to doświadczenie zawodowe, znajomość języków oraz cechy osobowe. Cechy osobowe jest trudno wyłapać w napisanym CV. W tym celu z pomocą przychodzi rekruter, który za pomocą zadawania przeróżnych pytań, sprawdza między innymi kreatywność, zdolność abstrakcyjnego myślenia, oraz inne cechy, które są potrzebne przy ubieganiu się na różne stanowiska pracy.

Mimo trwającego kryzysu nadal nie spada, a wręcz bym powiedziała, że rośnie zapotrzebowanie na urzędników. Zwiększa się także liczba miejsc pracy w administracji publicznej, gdzie przez ostatnie sześć lat przybyło 64 tys. nowych stanowisk pracy. Osoby, które poszukują pracy bardzo chętnie sięgają po oferty w urzędzie, tym bardziej, że cały czas jest prowadzony nabór i co najważniejsze ciągle są do obsadzenia stanowiska. Z obserwacji wynika, że administracja publiczna to jedna z najczęściej wyszukiwanych kategorii wśród poszukujących pracy. Co może być przyczyną tak dużej popularności. Przede wszystkim praca w administracji daje poczucie stabilności zatrudnienia. Jest bardzo atrakcyjna, przede wszystkim w rejonach, gdzie panuje duże bezrobocie. Ostatnio ze względu na sytuację na rynkach, praca urzędnika staje się być lepiej postrzegana przez wielu Polaków. Największe zainteresowanie wzbudzają stanowiska, które są bezpośrednio związane z wykorzystywaniem środków z Unii Europejskiej. W tym roku średnio na jedno miejsce ubiegają się 33 osoby. Również stanowiska w urzędach centralnych i administracji rządowej cieszą się dużym zainteresowaniem. Najczęściej poszukiwani są specjaliści z wykształceniem prawniczym, ekonomiści i politolodzy.

Orliki to sztandarowy pomysł rządu Donalda Tuska, który ma na celu wybudowanie atrakcyjnych boisk szkolnych w każdej gminie. Każda gmina na której znajdzie lub znajduje się nowe boisko musi zatrudnić kompetentna osobę do zoorganizowania i poprowadzenia zajęć z dziećmi i młodzieżą. Będą to tak zwani animatorzy. Z części kosztów zatrudnienia takiej osoby będą zwolnione samorządu. Pieniądze na ten cel będą pochodzić z Ministerstwa Sportu. Trener- animator otrzyma część pensji(tysiąc złotych) od Szkolnego Związku Sportowego, czyli de facto z budżetu państwa, a drugi tysiąc od gminy. Osoba zatrudniona będzie musiała przepracować z młodzieżą sto sześćdziesiąt godzin. Umowa będzie podpisywana na okres od trzech do dziewięciu miesięcy. Pomysł cieszy się dużym zainteresowaniem ze strony gmin. Pierwszy nabór został już zakończony. Drugi planowany jest na lipiec. Aby zostać animatorem trzeba spełnić kilka warunków. Po pierwsze trzeba być trenerem, dlatego bardzo często funkcję tą pełnią wuefiści. Wtedy nie ma problemów z organizacją zajęć.