Mimo trwającego kryzysu w Wielkiej Brytanii czeka praca w gastronomii. W ubiegłych latach pracowników poszukiwały puby i restauracje, tak teraz jest zapotrzebowanie, ale w pizzeriach i innych fast foodach. Domino’s Pizza zanotowała w ubiegłym roku wzrost sprzedaży o 10% i tym samym otworzyła 52 nowe pizzerie w Irlandii i w Zjednoczonym Królestwie. Pracę otrzymało 1500 nowych pracowników. Przewiduje się, że bieżący rok będzie jeszcze lepszy. Stało się to za przyczyną kryzysu. Wielu Brytyjczyków coraz rzadziej odwiedza puby , przez co więcej czasu spędza w domu i zamawia jedzenie na dowóz. Natomiast kiedy nie siedzą w domu to decydując się na szybkie jedzenie w mieście, wybierają szybkie przekąski w tanich restauracjach, czy pubach. I tu właśnie na Polaków czeka praca. Dochodzą jeszcze inne oferty pochodzące z miejscowości turystycznych. W pizzeriach potrzebni są pracownicy do pracy w kuchni przy przygotowywaniu i wydawaniu posiłków oraz przy sprzątaniu i dowozie jedzenia do klienta. Restauracje natomiast poszukują głównie kelnerów. W zależności od kategorii lokalu wymagania mogą być różne. Puby potrzebują przede wszystkim barmanów z doświadczeniem lub bez. Pracę można również znaleźć w piekarni lub w cukierni.

Czym jest rozmowa kwalifikacyjna dla wielu studentów? Przede wszystkim jest to bardzo stresujące doświadczenie. Student często idzie na rozmowę po raz pierwszy, nie posiada żadnego doświadczenia w tym kierunku, dlatego też nie ma na czym się wzorować i popełnia masę błędów. Jednym z takich błędów będzie częste podkreślanie informacji, że nigdy przedtem nigdzie nie pracował, ale szybko się uczy. Podstawowa zasada to taka, że nigdy nie udzielamy pracodawcy informacji o które się sam nie pyta. Drugi podstawowy błąd to zbyt wysokie mniemanie na temat własnej osoby. Kandydaci uważają, że skoro ukończyli studia w danym kierunku to również w tym samym kierunku muszą podjąć pracę. Uważają, że są wysoko wykwalifikowanymi specjalistami, wymagają dużo i nie znoszą sprzeciwu. Jednak do wykonywania zawodu oprócz posiadanej wiedzy potrzebne jest również doświadczenie jakie nabywa się wraz z czasem. Często kandydat ulega bardzo silnemu stresowi, co również nie jest dobrze postrzegane przez pracodawcę, który może stwierdzić, że kandydat do pracy jest mało zaradny. Jedyna rada, żeby dobrze wypaść podczas rozmowy kwalifikacyjnej należy się do niej jak najlepiej przygotować.

W Polsce nadal sporo ludzi szuka pracy. Pośród tej grupy są także osoby, które skończyły 50 lat. Jakich rad można udzielić osobie po pięćdziesiątce, aby skutecznie udało się jej znaleźć zatrudnienie. Pierwsza zasada brzmi, że nie należy skupiać się na swoim wieku. Jeżeli sami będziemy ciągle myśleć o swoim wieku, że nikt nas nie przyjmie, bo mamy za dużo lat, to pewnie tak się stanie Zwykle bywa tak, że w takiej sytuacji dochodzi do samospełnienia. Kandydat, który właśnie tak myśli, najczęściej mimowolnie może powiedzieć lub napisać coś takiego, co go zdyskwalifikuje. Trzeba się zebrać w sobie i myśleć jedynie o swoich atutach i możliwości ich sprzedania ewentualnemu pracodawcy. Już na samym początku powinniśmy eliminować wszystkie niekorzystne dla nas informacje, które możemy zawrzeć w swoim CV.  Mogą to być informacje sugerujące nasz wiek, jak data urodzenia lub ukończenia szkoły. Również nie warto chwalić się swoim doświadczeniem zawodowym, które sięga nawet kilku lat wstecz. Drugą sprawą, która przysparza osobom w starszym wieku trochę problemów jest zmierzenie się z sytuacją kiedy to osoba przyjmująca do pracy jest o kilka ładnych lat młodsza. Innym błędem jest też przyjmowanie protekcjonalnego tonu rozmowy. Jeżeli szukamy pracy będąc w starszym wieku, to niestety, ale musimy się cały czas dokształcać, trzeba być cały czas na bieżąco z nowościami, śledzić nowe trendy w swoim zawodzie. Pomocne tutaj mogą być różne kursy oferowane przez instytucje.

W naszym społeczeństwie jest grupa osób, która marzy o pracy w służbie cywilnej. Praca ta jest szczególna w swoim rodzaju i nie każda osoba może ją wykonywać z pewnych wzgledów. Służbę cywilną tworzą pracownicy zatrudnieni w różnych organach i instytucjach państwowych. Regulują ją specjalne stworzone dla niej przepisy prawne. Nadrzędny cel jaki jest przypisany pracownikowi to służenie państwu i apolityczność. Urzędnicy służby publicznej najczęściej są zatrudniani w kancelarii premiera, w urzędach ministrów i przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, w urzędach centralnych organów administracji rządowej, w urzędach wojewódzkich. Ofert pracy należy szukać przede wszystkim w Biuletynie Informacji Publicznej. Zamieszczane są w nim na bieżąco oferty pracy oraz wymagania jakie są stawiane przed kandydatami. Każde stanowisko wymaga posiadania innych kwalifikacji. Zgłaszając swoją kandydaturę należy dołączyć szereg potrzebnych dokumentów. Przeważnie oprócz C.V. i listu motywacyjnego należy wysłać również kopię dowodu osobistego, kopię dokumentów potwierdzających wykształcenie, oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych, zaświadczenie lub oświadczenie o niekaralności, zgodę na przetwarzanie danych osobowych oraz inne wymagane dokumenty. Rekrutacja składa się z kilku etapów. Pierwszy etap odbywa się na podstawie przesłanych dokumentów, drugi natomiast jest testem merytorycznym, na którym sprawdza się wiedzę, która dotyczy zagadnienia, którym bedzie zajmował się przyszły pracownik. Sprawdzany jest także poziom znajomości języka obcego. Następny etap to rozmowa kwalifikacyjna i na samym końcu oczekiwanie na decyzję.

Ostatnio CBOS wykonał badanie, w którym zapytano się Polaków, a właściwie poruszono temat poszukiwania pracy. Według badanych osób dominowała opinia, że w poszukiwaniu zatrudnienia, obok dobrego wykształcenia, zawodu i doświadczenia liczą się znajomości, układy i powiązania. Taka opinia panuje wśród 60% badanych osób. Niestety jest tak rzeczywiście. Z danych z 2003 roku, wynika, że jedna trzecia pracujących osób, to jest 35% znalazła zatrudnienie dzięki znajomości, jedynie 25% znalazło pracę bez uruchamiania własnych kontaktów, natomiast co piąty zatrudniony otrzymał pracę, przez samodzielne zgłoszenie się do pracodawcy. Najmniej skuteczne są metody poszukiwania przez odpowiadanie na ogłoszenia pracy, czy korzystanie z ofert Urzędu Pracy. Polacy są narodem dość specyficznym jeżeli chodzi o poszukiwanie pracy. Na Zachodzie poprawa sytuacji na rynku pracy mobilizuje osoby bezrobotne do większej aktywności, u nas jest trochę inaczej. My boimy się podejmowania nowych wyzwań, widma bezrobocia, czy stresu związanego z jakąkolwiek zmianą. Czynnikiem motywującym do zmiany pracy, jest przede wszystkim poprawa warunków finansowych.

Od dawna kobietom było trudniej znaleźć pracę, zawsze były słabiej oceniane od mężczyzn. Taka zależność istnieje nadal. Kobiecie trudniej jest osiągnąć sukces zawodowy, pomimo, że może być lepiej wykształcona niż mężczyzna. Nawet absolwentki MBA zarabiają ok. 60% mniej. Powoli dysproporcje w wykształceniu zaczynają się wyrównywać, choć nie oznacza to, że przekłada się to na awans i zarobki. Liczba kobiet studiujących na MBA wzrasta, ale w dalszym ciągu na stanowiskach kierowniczych w branży finansowej zasiada mniej kobiet niż mężczyzn. Dlaczego tak się dzieje, że po takich samych studiach kobietom jest trudniej, nie potrafią odnieść sukcesu finansowego, który byłby porównywalny z sukcesem mężczyzn? Problemem tym zajęli się naukowcy z USA, poddali badaniom i swoim obserwacjom studentów i absolwentów dwóch najlepszych uczelni amerykańskich. Po skończeniu studiów kobiety i mężczyźni startują z jednakowego pułapu. Dopiero po gdzieś 5 latach zaczynają być widoczne różnice. Powodów jest kilka. Najważniejsze z nich to, między innymi to, że kobiety okazują się być trochę gorszymi studentkami, później w pracy robią więcej przerw w karierze, pracują krócej, kobiety rodzą dzieci. Podobne zależności występują także w Polsce, choć u nas nikt nie przeprowadzał żadnych badań.

Zawsze zdarzało się tak, że sporo osób poszukiwało pracy. Taka osoba musi być przygotowana na szereg różnych, dziwnych pytań. Zatem czego może się spodziewać? Niekiedy mogą zdarzyć się tak dziwne pytania, jak na przykład: o czym rozmawia groszek z ananasem, lub z jakim zwierzęciem się Pan utożsamia? Bardzo często osoby rekrutujące sprawdzają u kandydatów na stanowiska odporność na stres, umiejętność odpowiadania na przeróżne pytania itd., itd. Dlatego też żeby nie zostać zaskoczonym i być przygotowanym na przeróżne, nawet najdziwniejsze pytania, dobrze jest wcześniej przygotować się do rozmowy. Często kandydaci odwiedzają różne fora internetowe, ponieważ tam można uzyskać najwięcej informacji. O metodzie rekrutacji na tzw. „zaskok” niewiele się mówi. Oficjalnie te pytania niczemu nie służą i tak naprawdę wcale ich nie powinno być, chociaż niektórzy twierdzą, że mają one na celu sprawdzenie tych cech kandydata, które nie zostały uwidocznione w CV. Jakie cechy kandydata ocenia się podczas rozmowy kwalifikacyjnej? Przede wszystkim będzie to doświadczenie zawodowe, znajomość języków oraz cechy osobowe. Cechy osobowe jest trudno wyłapać w napisanym CV. W tym celu z pomocą przychodzi rekruter, który za pomocą zadawania przeróżnych pytań, sprawdza między innymi kreatywność, zdolność abstrakcyjnego myślenia, oraz inne cechy, które są potrzebne przy ubieganiu się na różne stanowiska pracy.

Posłowie zasiadający w Komisji Przyjazne Państwo zaproponowali by pracownicy, którzy są zatrudnieni w firmie , która faktycznie zaprzestała produkcje otrzymywali świadczenia z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Według nowego projektu komisji Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych będzie mógł wypłacic zaliczke wszystkim tym, których zakład pracy zaprzestał produkcji co najmniej przez okres jednego miesiąca. Wypłacane świadczenie nie mogło by przekroczyć minimalnej płacy, która dziś wynosi 1276 złotych. Pomoc ma być wypłacana przez okres trzech miesięcy. Przez ten okres pracownicy będą mogli szukac nowego zatrudnienia bądź tez starać się o świadectwo pracy. Projekt został wstępnie zaakceptowany przez rząd. Obecnie aby pracownicy otrzymali środki z FGŚP sąd musi ogłosić upadłośc firmy. Niestety trwa to znacznie dłużej niż jeden miesiąc. Przykładem może być zakład HANPOL ELECTRONICS z Łodzi. Właściciel firmy zniknął bez śladu. Ludzie nie otrzymują wynagrodzeń i nie ma podstaw prawnych do rozwiązania umowy i uzyskania świadectwa pracy. Nowy projekt ma temu zapobiec.